فراگیری موسیقی کودک

 

 بدون ترديد همه ما انسانها به موسيقي علاقه داريم و توانايي يادگيري آواز خواني و حتي نواختن ساز را کم و بيش دارا هستيم. بخصوص هنگام نوجواني اين علاقه فطري براي يادگيري بيشتر در درون ما جلوه ميکند. بسياري از پدران و مادران که در دوران کودکي و نوجواني توفيق يادگرفتن يکي از شاخه هاي هنر موسيقي را نداشته اند، هم اکنون با علاقه به موسيقي گوش مي دهند و در عوض سعي ميکنند تا فرزندان خود را از فراگيري اين هنرروح نواز محروم نکنند.

 

 

کدام ساز

 

اولين سئوال براي هنرآموز يا والدين او اين است که کدام ساز را آموزش ببيند و يا اينکه به رشته خوانندگي قدم بگذارد؟ کارشناسان آموزش موسيقي معتقد هستند که :

 

“نوع ساز به هيچ وجه در آموزش موسيقي به کودکان مهم نيست، نبايد انتظار داشته باشيد که فرزند شما همانند فلان موسيقي دان مهارت ساز زدن پيدا کرده و الگوهاي قديمي را دنبال کند. مهم آن است که فرزند شما بتواند با ساز انتخابي ارتباط برقرار کند و بتواند نوآوري هاي جديدي در نواختن يا استفاده از ساز داشته باشد، موفقيت يعني همين.”

 

امروزه اغلب کودکان با سازهايي مانند ويلن، ريکوردر و يا پيانو در شاخه غربي و با سازهايي چون سه تار و سنتور در شاخه ايراني کار را آغاز مي کنند. اما نکته مهم آن است که بتوان در مدت فراگيري، تشخيص داد که آيا کودک با ساز خود ارتباط لازم را برقرار کرده يا خير؟ اگر کودک شما بي صبرانه منتظر فرا رسيدن زمان کلاس خود مي شود و يا اغلب با ساز خود خلوت مي کند شک نکنيد که انتخاب درستي انجام داده ايد.

 

 

مشخص کردن علاقه فرزند

 

براي پيدا کردن اينکه فرزند شما به چه سازي علاقه دارد و يا از چه سبک موسيقي بيشتر لذت ميبرد، بکار بردن پيشنهادهاي زير مي تواند مفيد واقع شود :

 

1. امکان گوش دادن و مشاهده نحوه نواختن انواع سازهاي ممکن را بدون آنکه او متوجه شود شما هدف خاصي را دنبال مي کنيد براي او فراهم نماييد.

 

2. هنگامي که با هم از راديو ضبط به موسيقي گوش مي دهيد و يا به کنسرت رفته ايد راجع به سبک موسيقي – کلاسيک، اصيل، پاپ و … – با او صحبت کنيد.

 

3. فقط به فکر انتخاب ساز نباشيد، موارد ديگري نيز مهم است. بعنوان مثال هنرجويان کودک گيتار بيس به مراتب کمتر از هنرجويان کودک فلوت يا ريکوردر هستند. ممکن است با فرستادن فرزند خود به کلاس گيتار بيس – که به احتمال زياد خلوت است – ذوق موسيقي در او کمرنگ شود حال آنکه اگر به کلاس فلوت فرستاده مي شد به علت شرکت بيشتر هم سن و سالهاي او، علاقه به موسيقي در او متبلورتر مي گشت.

 

4. قبل از قول دادن به کودک که فلان ساز را برايش خواهيد خريد از قيمت آن مطلع شويد تا با بودجه شما هماهنگي داشته باشد.

 

5. به احتمال زياد فرزند شما در اوايل کار از دشوار بودن يادگيري شکايت خواهد کرد، توجهي نکنيد و تنها سعي کنيد او را تشويق به يادگيري کنيد.

 

6. تجربه نشان داده است که سازهايي مانند ريکوردر يا پيانو براي شروع کار کودکان مناسبتر هستند و برعکس سازهاي مضرابي يا آرشه اي دشوار تر، لذا جز در موارد خاص سعي نکنيد که اين قانون را زير پا بگذاريد. پس از چند سال تمرين و آشنايي با موسيقي فرزند شما مي تواند ساز اصلي خود را انتخاب کند.

 

7. علاوه بر همه موارد بالا بايد دقت کنيد که آيا در منزل خود فضاي نگهداري ساز را داريد يا خير؟ و اينکه سر و صدايي که اين ساز ايجاد خواهد کرد آيا ممکن است مزاحم زندگي ديگران شود؟ شايد قبول نکنيد ولي همين موضوع اخير مي تواند مانع تمرين و پيشرفت فرزند شما شود.

 

 

آيا فرزند شما آماده فراگيري موسيقي است؟

 

بسياري از اساتيد موسيقي معتقد هستند که اگر فرزند خود را زودتر از آنچه لازم است به کلاسهاي موسيقي بفرستيد ممکن است، استعداد موسيقي آنها را براي هميشه کور کنيد. کودک ممکن است در صورت برخورد با دشواري هاي فراگيري ساز نا اميد شود و اعتماد بنفس خود را براي مدت زيادي از دست دهد، اين امر مي تواند براي او در ساير زمينه هاي زندگي از جمله مدرسه نيز مضر باشد. بسياري از کودکاني که در سنين زير ? سال به کلاسهاي آموزش موسيقي جدي فرستاده مي شوند دچار چنين مشکلاتي خواهند.

 

1. اگر از زير ? سال مي خواهيد موسيقي را وارد زندگي فرزند خود بکنيد، فلوت ريکوردر بهترين انتخاب است. تجربه نشان داده است از زماني که کودک انگشتان خود را با اختيار به حرکت در مي آورد، مي تواند هنرآموز فلوت باشد.

 

2. برعکس مورد اول پيانو را بايد زماني شروع کرد که کودک حد اقل بتواند در حالت ايستاده به کلاويه ها تسلط نسبي داشته باشد و قدرت فيزيکي آن براي فشار دادن کلاويه ها کافي باشد.

 

3. سازهاي زهي از خانواده ويلن معمولا” از سن شش سالگي زودتر شروع نمي شوند، ضمن اينکه يقينا” بايد با سازهايي در ابعاد کوچکتر مثل يک هشتم يا يک چهارم آموزش را آغاز کرد.

 

4. سازهاي بادي – بجز فلوت ، ريکوردر – معمولا” هنگامي شروع مي شوند که دندانهاي اصلي کودک رشد کرده باشند و کودک قدرت کافي براي دميدن در ساز را دارا باشد. همچنين چون اين سازها کمتر در ابعاد کوچکتر موجود هستند بايد دقت کرد که آيا وضعيت فيزيکي کودک توانايي اجراي ساز را دارد يا خير.

 

5. سازهاي مضرابي مانند سه تار، گيتار و … که در ابعاد کوچکتر هم وجود دارند براي کودکان زير ? سال توصيه نمي شوند.

 

6. نکته بسيار مهم آنکه فرا گيري مهارت هاي آوازي براي کودکان و نوجوانان بصورت جدي براي سنين پايين ?? سال توصيه نمي شود. اما کلاس هاي آواز خواني دست جمعي از سن سه سالگي با عث رشد علاقه آنها به موسيقي خواهد شد.