آموزش موسیقی به کودکان استثنایی

 

سير تحول و پيشرفت موسيقي درماني در ايران به طور پيوسته طي نشده و در مقاطعي در حد ذهني و نوشتاري باقي مانده است.

 

 براي پيشرفت در اين خصوص، لازمه کار، استفاده از اطلاعات جديدي در اين زمينه و پيمودن راه هاي تجربي براي کشف و ايجاد زيرساخت هاي موسيقي درماني ايران است.

 

البته بديهي است که بدون وجود رشته موسيقي درماني در دانشگاه هاي کشور، امکان تحرک براي محققان و مطالعه و آزمايش براي دانش پژوهان ميسر نخواهدبود.

 کودکان استثنايي نيز  همانند کودکان عادي به موسيقي علاقه دارند، خصوصا اگر دريابند که مي توانند با تمرين هاي مداوم و با سازهاي ساده آهنگ ها را نواخته و آواز بخوانند، علاقه و همکاري آن ها فوق العاده مي شود.

 

 

براي آموزش موسيقي به کودکان استثنايي به چند نکته اساسي بايد توجه کرد:

 

•    توان هوشي و شرايط ذهني کودک؛

 

•    محدوديت هاي حسي و حرکتي آن ها.

 

در آموزش موسيقي به کودکان استثنايي بهتر است از سازهايي استفاده کنيم که نواختن آن براي کودکان ساده تر باشد و آن ها را جذب کند.

 سازهاي اُرف معمولا مناسب ترين ساز براي آموزش کودکان استثنايي هستند.

اين سازها با صداهاي متنوع و در اندازه هاي مختلف وجود دارند و بهتر است ترانه هايي که انتخاب مي شوند زيبا، محرک و قابل فهم و پيرامون مسايل ملموس و زيبايي هاي دنياي کودکي باشد تا به خاطرسپاري آن ها براي کودک راحت تر گردد.